Οι στενοί δρόμοι της Πρώτης και γραφικά σοκάκια με κυβόλιθους στρωμένα, μέσα από μικρά και μεγάλα σπίτια, καταλήγουν στον ασφαλτόστρωτο δρόμο, που οδηγεί στο μοναστήρι της αγίας Ανάληψης του Κυρίου στο Παγγαίο. Ο ανηφορικός και ελικοειδής αυτός δρόμος βρίσκεται στο μέσο μιας βαθιάς και στενής χαράδρας, που σχηματίζουν δυο μεγάλες και σχεδόν απόκρημνες βουνοκορφές, που ξεκινούν απ' τις παρυφές του χωριού παράλληλες και που σβήνουν τελικά στο στήθος του βουνού, αφού ενωθούν στο σημείο όπου ακριβώς βρίσκεται το ιστορικό μοναστήρι. Ανεβαίνοντας προς το βουνό, μετά την πρώτη στροφή, κοντά στη γέφυρα δεξιά, φαίνονται αρκετά ευδιάκριτα, τα ερείπια της παλιάς μονής του προφήτη Ηλία, που στο διάβα του χρόνου, έσβησαν τα ίχνη της ίδρυσης αλλά και της καταστροφής της.
Χάρμα η ευλογημένη φύση κι' όνειρο, λουσμένη στο ηλιοβασίλεμα της δύσης. ο πορφυρένιος ήλιος απ' τις μακρινές κορφές του Μπέλλες χρύσωσε τα φύλλα της καστανιάς, του μεσέ, και της οξιάς κι' ασήμωσε παράξενα το βαθύ πράσινο της βελανιδιάς και του πεύκου στις γραφικές πλαγιές κι' ορμάνια του Παγγαίου. Η μαγεμένη δύση πλημμύρισε τα πάντα στο εκθαμβωτικό φως, που πράγματι θαμπώνει τα μάτια, καθώς στην τελευταία στροφή της ανηφοριάς, το ωραίο μοναστήρι προβάλλει μεγαλόπρεπα τυλιγμένο σε φωτεινό σύννεφο, ψηλό σαν κάστρο ολόφωτο, χρυσοπλοκότατος πύργος, να υψώνεται ψηλά στον ουρανό... Η θαυμάσια αγία Ανάληψη του Κυρίου.