Είναι μια επιγενετική κοιλάδα του ποταμού Αγγίτη, μήκους 15 Κm περίπου, που δημιουργήθηκε από τις εξελικτικές διεργασίες στο χώρο των λεκανών Σερρών και Δράμας, ανάμεσα στους ορεινούς όγκους του Παγγαίου και του Μενοίκιου όρους. Είναι μια βαθιά και στενή ποτάμια κοιλάδα, ανάμεσα σε σκληρά πετρώματα (αυτός είναι ο ορισμός της επιγενετικής κοιλάδας) και οφείλεται στην ανανεωτική δράση ενός ποταμού. Η κοιλάδα του ποταμού Αγγίτη, η οποία δημιουργήθηκε σε τέσσερα εξελικτικά στάδια κατά τη διάρκεια του Νεογενούς και Τεταρτογενούς, είναι γνωστή με τις ονομασίες "Στενά Πέτρας" ή "Διώρυγα". Τα απότομα τοιχώματα της στενής αυτής κοιλάδας θεωρήθηκαν ότι αποτελούν τεχνητή κατασκευή των Μακεδόνων του Φιλίππου Β', σε μια προσπάθεια να αποξηράνουν τα τενάγη των Φιλίππων και Δράμας. Το φαράγγι είναι ένα βύθισμα, που προήλθε από ρήγματα τα οποία έχουν τεμαχίσει το μαρμαρικό υπόβαθρο, αλλά και από τα ιζήματα που είχαν επικαθίσει σ' αυτό.Τα ρήγματα αυτά ξεκινούν από το χωριό Συμβολή και φθάνουν μέχρι το χωριό Λευκοθέα.
Βρέθηκαν "βραχογραφήματα", που από μια δημοσίευση στο περιοδικό του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας της Βιέννης το Φεβρουάριο του 1978, που έκαναν οι Κάρολος Μάις, Ροβέρτος Ζέεμαν και Νικόλαος Συμεωνίδης, αναφέρουν ότι βρέθηκαν σε τρεις περιοχές βραχογραφίες που παριστάνουν ζώα (ελάφια, καμήλες, ιππείς που κρατούν τα ηνία των αλόγων και ακόντια), αλλά και αφηρημένα σχέδια.. Από τις παραστάσεις των ιππέων, πιθανολογείται ότι οι βραχογραφίες έγιναν τον 5ο-6ο μ.χ. αιώνα.